Translate

zaterdag 13 oktober 2012

Mijn klein meisje ... is er niet meer

Dinsdag 9 oktober 2012 om 17h45 hebben we ons klein meisje Prutssemientje moeten doen inslapen. 
Het ging niet goed met haar, 's morgens had ze een lange epilepsie aanval gedaan en na een ganse dag bij de dierenarts in observatie te blijven, kregen de dierenartsen haar suiker niet naar beneden. Ook haar baarmoeder was aan het ontsteken en toen we haar een bezoekje brachten om 17h30 was ze zo aan het afzien dat we het zelf niet meer konden aanzien.

Toen we aankwamen was net terug een aanval aan het doen. Ik heb haar nog een kusje kunnen geven, mijn oogappeltje bedankt voor al de mooie momenten en haar hoofdje in mijn handen kunnen houden om daarna haar te laten inslapen.

Het is zwaar zonder haar in huis, de stilte, het gemis, haar voetjes niet meer horen rennen op het parket, geen  geblaf als we opstaan,... ik mis haar...overal, elk moment. Zelfs als ik met de fiets naar 't werk rijd, rollen de tranen over mijn wangen en op het werk breng ik meer toiletbezoekjes dan wat anders om mijn tranen even de laten lopen. 

Vandaar dat ik besloten heb om mijn blogje even op 'pauze' te zetten en me de tijd te gunnen om mijn verlies van mijn kleine meid een plaats in mijn leven te geven.



zondag 7 oktober 2012

Dalahäst


Eerst en vooral bedankt voor jullie berichtjes. 

Gisteren tussen de regenbuien door de nieuwe "Cross Stitcher" gaan halen, er staan niet alleen leuke patronen in van "Roodkapje", maar ook een ganse pagina met Dalahäst's borduurwerkjes. Iets waar ik al zo lang op zoek naar was, maar alleen maar kleine borduurwerkjes vond.



Sinds enkele maanden liggen er hier al een paar van de befaamde ikea dozen in mijn lade maar nog niets heeft mijn zintuigen geprikkeld om er iets mee aan te vangen tot gisteren dus. 

Vandaag heb ik meteen alles in 1 x afgewerkt tussen het strijken en het poetsen door want mijn hondje heeft vandaag een mindere dag, dus gaan fietsen zat er vandaag niet in. 

Alhoewel ik daar nu niet treurig om ben aangezien ik "eindelijk" al 1 ikea doos heb kunnen pimpen.

Ik heb een paspartout gemaakt uit karton en deze met zwarte linnen stof aangekleed, het borduurtje vastgemaakt op een karton en opgevuld met vulmateriaal zodat het dikker is en uit de paspartout steekt en dan alles samen op de doos gekleefd.
En dit is het resultaat:




Liefs & vooral een fijne zondagavond!

Miss t.

zaterdag 6 oktober 2012

Le Petit Chaperon Rouge

Ons klein meisje slaapt en is helemaal rustig, de controle van haar ochtendurine was subliem: geen suiker en daar ben ik reuzeblij om. Terwijl ze ligt te knorren in haar vertrouwd plekje in de zetel heb ik vlug mijn werkje in een kadertje gestopt dat ik deze week afgewerkt heb.



Het patroon komt uit het boekje "Le Petit Chaperon Rouge" van Hélène Le Berre. Mijn borduurvriendin Fabienne heeft mij het boekje cadeau gedaan en het staat vol met leuke patroontjes die ik graag allemaal wil maken. Alleen tijd te kort om al mijn borduurdromen waar te maken.

Ik heb het niet verwerkt, maar gewoon gelaten zoals het was en een simpel kantje erop gestikt om het wat meer detail te geven in de kader.
Soms siert eenvoud, niet?

Fijn weekend!
Liefs,
Miss t.


Mijn klein meisje ziek....

De voornemens om te mijn werkjes af te borduren en te verwerken zijn uitgesteld. 

Onze kleine viervoeter heeft namelijk epilepsie aanvallen gedaan met de nodige schrik erbij voor mij en haar baasje. Ik weet ze wordt 14 jaar, toch, ze is mijn allerbeste vriendin en ik hou onvoorwaardelijk véél van mijn "Prutssemientje".

Sinds vorige week slaap ik continue bij haar en na een scan, bloedonderzoek, urineonderzoek ... is gebleken dat ze de suikerziekte heeft en ze insuline moet krijgen. De epilepsie aanvallen zouden hierdoor uitgelokt worden, maar niet alleen de suiker is een probleem, ze heeft ook nog eens cystes op haar baarmoeder (helaas heb ik haar nooit gesteriliseerd - je kunt je niet inbeelden hoe schuldig ik me nu voel). De dierenarts en wij hopen dat het door het suiker & niet door de cystes is op haar baarmoeder. Zo ja kregen we te horen dat het dan véél erger zou zijn dan deze.


Ik sta nu met plezier elke dag om 6 uur voor haar op en ook mijn vriend is  een echte geweldige schat voor haar, doch het is schrikken als je haar het spuitje moet geven. Dit moet 2 x/dag gebeuren, en telkens op de juiste tijdstippen.

Indien we dit goed doen en haar juist opvolgen (dankzij onze supergoede dierenarts weten we wat we moeten doen) kan ze haar leventje weer normaal voortzetten en voelt ze zich niet zo mottig als de voorbije dagen.
Gisteren was ze even slap en kon ze niet op haar pootjes staan, blijkbaar had ze dan een lage suikerspiegel en hebben we haar noodsuiker moeten toedienen. Alle geluk dat onze dierenarts altijd paraat is, terwijl ze zelf ook een gezin en leven heeft naast haar praktijk. 
We hopen dat we er allemaal goed mee doen en dat dit mijn klein meisje kan helpen want hoe vreemd het ook voor een ander lijkt, ze is ons oogappeltje.

Zo zul je wel begrijpen dat ik niet veel heb kunnen borduren, ik heb er wel eentje af en misschien lukt het mij om deze middag mijn werkje te verwerken maar op dit moment gaat mijn volledige aandacht uit naar haar.

Ik hoop dat het allemaal goed komt want ook al laat ik het mijn beestje niet merken en speel ik het sterke "vrouwtje" vanbinnen leef ik met schrik.

Hopelijk kan ik binnenkort leuker nieuws posten op mijn blogje.
Liefs,
Miss t.